Appel-wortel muffins

Heerlijk voedzaam, ideaal als ontbijt of lunch.

Men neme:
2 bananen
2 eieren
Een scheutje (rijst/amandel)melk
Een lik kokosolie

Dat mash je met de staafmixer tot een lekker papje.

Daaraan voeg je toe:
1 cup havermeel (evt voor wat grover deels havermout)
3/4 cup boekweitmeel
1/2 cup amandelmeel
1/4 cup zoet (kokosbloesemsuiker of honing)
Snuf kaneel
Snuf Keltisch zeezout
1/2 el (wijnsteen)bakpoeder
2 grote el gebroken lijnzaad
2 grote el chiazaad

1 geraspte appel
1/2 winterpeen geraapt
Handje rozijnen.

Alles door elkaar mengen (ik doe dat gewoon met een lepel) en 20 minuten op 175 graden, of tot ze goudbruin en gaar zijn.

Eet smakelijk!

Avocado dip/spread

Geïnspireerd door mijn Foodie-vriendinnetje (groot fan van Edible Perspective, waar de inspiratie voor het recept vandaan komt), maakte ik deze mega lekkere avocado dip/spread.

Ontzettend lekker met rauwkost, ook hélemaal geen straf op een cracker of rijstwafel. Mijn jongens vinden dit heerlijk! Boordevol goede vetten en vitaminen, snel te maken én lekkerrr. Wat wil een mens nog meer? Nou.. een dip die niét bruin wordt als ‘ie een paar uurtjes in mn tas zit. Er zit al citroen in en ook de avocado pit erin bewaren deed niet zo bijster veel. Geen ramp, maar het oog wil ook wat. Iemand nog een briljant idee?

Het recept:
1 avocado
Een hand (of een halve cup) zonnebloempitten
Wat blaadjes verse basilicum
Zout en peper
1/4 uitgeknepen citroen

Optioneel:
Wat blaadjes verse spinazie en wat cashewnoten, of kikkererwten

Alles samen in een keukenmachine redelijk fijn malen, of grover als je dat lekker vindt.

Dippen met komkommer, paprika of wortel. Óf op een cracker dus. Eet smakelijk!

Wij doen vandaag niks

Er is me al een aantal keer gevraagd of ik onze thuisonderwijs avonturen eens wil delen. Na stevig overleg met de ouderraad 😉 is besloten dat, nu ik toch al met de spreekwoordelijke billen bloot ga online, ook daar wel wat over valt te schrijven.

Ja, thuisonderwijs. Zeg eens, wat willen jullie erover weten?

Ik kan alvast wél vertellen wat we vandaag doen op het gebied van TO.

Wij doen vandaag helemaal niks. Want ook dát moet je leren. Soms moet je jezelf een dagje niks doen gunnen. Of beter: niks MOETEN. Gewoon lekker met de treinbaan spelen. En twee uur lang op de bank hangen en een filmpje kijken. En een soepje maken.
En niet naar de winkel gaan, of gaan haasten om dat leuke TO uitje te halen, of je aankleden, of naar buiten.
Of een scherpe tekst te schrijven voor je blog, maar gewoon even wat tikken. Zonder na te lezen, zonder correctie. De vrijheid om niets te hoeven is zo fijn.

En daar maken we vandaag gretig gebruik van.

Vrouwenkracht

Heel lang dacht ik ‘wij vrouwen zijn ervoor gemaakt’. Maar voelen deed ik het niet. Zo gewend was ik geraakt aan het niet luisteren naar mijn lijf, maar naar wat ánderen over mijn lijf te zeggen hadden. Over mijn gedachten, mijn emoties zelfs.

De geboorte van onze oudste. Het overkwam me, het gebeurde. Beslissingen die mijn lijf aangingen, werden buiten mij om gemaakt. Ik volgde, ik moest wel. Het contact met het kindje in mijn buik had ik niet meer. Het was alsof ik overspoeld werd en zelf de grip niet meer had. Ik werd getoucheerd, bijgestimuleerd, verdoofd. Want dat was nodig. Vond men. Geloofde ik. Uiteindelijk, na 25 uur en anderhalf uur persen zonder persweeen werd het tóch een keizersnede. Want mijn lijf faalde, zo voelde het. Idem dito met de borstvoeding, het was alsof we elkaar tegenwerkten, en vooral anderen wisten ‘dat dit niet was hoe het moest zijn, dus stop er toch mee.’ Dus stopte ik. En verloor weer een beetje vertrouwen in mijn lijf, mijn kunnen.

Twee jaar later volgde de zwangerschap van onze jongste. En wat een verschil was dat. Langzaam durfde ik meer op mijzelf te vertrouwen, op mijn lijf, op het kindje dat groeide. We werden een team, hij en ik. ‘Dit keer doe ik het zelf!’ zei ik tegen mijn vriend. Die vond dat nogal wat. Maar ‘wij vrouwen zijn ervoor gemaakt’, nu dacht ik het niet alleen, ik voelde het ook. Ik wist: dit kan ik. Hypnobirthing (nog onbekend bij mijn verloskundigen) bracht mij het vertrouwen in mijn lijf. Maar vooral ook dat ik mezelf toestond mijn intuïtie te volgen.

Met wat consessies (zoals bevallen in het ziekenhuis), maar wél met een stevig geboorteplan en een flinke dosis intuïtievolgende eigenwijsheid gingen wij met vertrouwen die prachtige gebeurtenis tegemoet. Want dát is het. Het is niet eng, het is niet gevaarlijk. Het is de geboorte van een leven. Dat wilde ik met rust en heel veel liefde op de wereld zetten. Niet met stress en onzekerheid.

En dat is gelukt. Ik heb het zelf gedaan. En wat een oerkracht kwam daar los. Het was intens, het was heftig, maar wat voelde ik mij sterk. Ik kon dit, niet vanuit mijn hoofd, maar met mijn lijf. En ik kon het niet alleen, ik deed het ook. Zonder wat voor verdoving of bijstimulatie dan ook. Ik vertrouwde erop dat mijn lijf wist wat het moest doen. En ik volgde. Ik moest wel. Het contact met mijn kindje bleef al die tijd. Het was alsof ik overspoeld werd maar nog volledige grip had. Ik durfde het los te laten omdat ik dat wilde.

En twee jaar later durf ik wel te zeggen dat die geboorte lifechanging is geweest. Het zette mij als moeder, als vrouw, als mens in mijn kracht.

Een vrouw in haar kracht. Die kan bergen verzetten, kinderen op de wereld zetten en andere wereldwonderen laten voltrekken.

Stroom

Bij het wiegen van het water,
slaap je dicht tegen mij aan.
Ondanks de golven en de stroming,
ga je niet bij mij vandaan.

Want ik kus je en ik draag je,
bij mij, hier in mijn hart.
Maar niet alleen van binnen,
jij hoort bij me dag en nacht.

Oh klein ventje, lieve jongen,
blijf een kind je leven lang.
Blijf verbaasd en onverschrokken,
zo lief, zo teer en wees niet bang.

Golven ga je over,
met de stroming ga je mee.
Voel het water door je vingers,
proef het zoute van de zee.

Klein lief ventje, mooie jongen,
blijf een kind je leven lang.
Verbaas, ontdek, verwonder,
ervaar en wees niet bang.

Pannenkoeken bakken!

..dat wordt smullen, smikken, smakken! Met aardbei, chocolade, jam of stroop.. ik kan wel tien of twintig van die pannenkoeken op!
(uit ‘Kikkerdril’. Allerleukste nl’se kinderfilm OOIT).

Ik heb speciaal voor B. de ingrediënten van mijn pannenkoeken gewogen.

Deze pannenkoeken zijn ‘net echt’, bakken makkelijk én ze gaan niet vervelen want neutrale smaak.

Meneer B., U heeft nodig:
– 80 gram boekweitmeel
– 80 gram havermeel
– 40 gram rijstmeel
– 3 eieren
– (rijst)melk (op gevoel, ik denk een halve liter)
– zeezout
– kaneel
– el chiazaad
– voor ‘volkoren’ kun je er gebroken lijnzaad bij doen.

Meel bij elkaar, zout en kaneel en chiazaad, eieren erbij, langzaam de melk erbij en roeren alsof je leven er vanaf hangt. Het moet een beetje de dikte van yoghurt krijgen.

Dan bakken (niet te grote pannenkoeken) in kokosolie. Eet smakelijk!

Ontbijtkoek

Er was een tijd dat ik echt los ging op ontbijtkoek. Heerlijk vond (en vind) ik dat. Uiteraard met roomboter. Maar toen we suikervrij gingen, kwamen die zes soorten geraffineerde suikers (om en nabij) die zo’n 33% van de ontbijtkoek voor hun rekening namen écht niet meer door de keuring. En toen de gluten werden verbannen, was ik echt lost.

Want… ik vind *het idee van* ontbijtkoek ZO heerlijk.

Het heeft dus heel lang op mijn to do list gestaan om gezonde(re) ontbijtkoek te maken. En het is gelukt!

Nodig:
350 ml rijst- of amandelmelk
125 gram rijstbloem
125 gram havermeel
150 gram boekweitmeel
4 tl wijnsteenbakpoeder
2 el speculaaskruiden (of voor meer ouwewijvenkoek: koekkruiden met anijs)
70 gram kokosbloesemsuiker
75 gram honing of dadelstroop (zoeter of minder zoet mag uiteraard ook)

Zoals je wellicht merkt mix ik vaker de drie soorten meel. Ik vind ze gemixt namelijk super fijn en neutraal van smaak, het staat je natuurlijk vrij om zelf aan de verhouding te sleutelen.
Mix alles goed door elkaar, doe het in een rechthoekige cakevorm (ingevet of met een bakpapiertje erin ). Bak het 50 minuten in een voorverwarmde oven op 175 graden. Het is klaar als een saté prikker er grotendeels schoon uitkomt (het is natuurlijk wel wat kleverig, zoals dat hóórt).

Heerlijk met roomboter of gewoon zo. Hier was de koek beide keren binnen 24 uur op (letterlijk dan he). Ik geef mn kinders er maar de schuld van. Ps. Dit is echt wel een koek hoor. Ik vind nog steeds, met oog op de hoeveelheid suiker die erin gaat (hoewel beter voor je lijf), dat dit wel echt een ‘zoete koek’ recept is. Dat ‘ontbijt’ is dus wellicht beter en voedzamer in te vullen. Bijvoorbeeld met mijn heerlijke havermoutpap appeltaartstyle of een goede muffin.

Moddersoep

 

Met je handen in de modder
Water, aarde en wat zand
Wroeten lekker met een stokje
Modderworsten door je hand

Ja joh, ga er maar in liggen
Mama wast je jas wel weer
‘Daar hebben we een machine voor’
Zeg ik voortaan dus niet meer

Op je neus, je wang, je oor,
In je mond en in je haar
Even rollen, nog wat extra
Je vindt het allemaal geen bezwaar

Lekker vies en lekker smerig
Grote bende, jij zo klein
Van top tot teen een smeerpoets
Wat is moddersoep toch fijn

Familiebed

Naast me liggen drie slapende mannen. En nee, niet omdat ik zo’n wild leven heb. Wij slapen als gezin samen. Een bewuste keuze om onze jongens ook (juist!) ‘s nachts bij ons te houden (welke werkende vader heeft nou zoveel contact met zijn kind?). Zodat we kunnen inspelen op hun behoeften, zónder daarvoor ons bed uit te moeten. Liever lui dan moe. Niet dat we nooit moe zijn. We hebben namelijk echt twee slaapdraken op de wereld gezet.

Maar nu, nu liggen ze daar. Drie op een rij. Ze liggen alledrie precies hetzelfde. Zo half op hun zij, half op hun buik. Op dit moment liggen we allevier op een eigen matras. Ons bed is dan ook drie-en-een-halve-meter breed. Ja, da’s lang he? Zeeën van ruimte zou je denken. Toch heeft mijn liefde een innige relatie met de radiator en zijn nachtkastje (kleuters vinden dat ze anderhalf meter nodig hebben) en vind ik mezelf geregeld halverwege de nacht overdwars op het voeteneind. Met een been op mijn hoofd (niet het mijne overigens). Of een dreumes op mn buik.
Ach, mijn man snurkt dan weer niet 😀

We worden wel eens vreemd aangekeken. Ze knipperen wat met hun ogen en zeggen ‘oja, dat kan natuurlijk ook’. Soms zijn de reacties ook heel erg leuk. En vaak hebben mensen niet eens door dat zij zelf óók samen slapen ‘Nee, we slapen niet samen. Ze komen wel vaak halverwege de nacht bij ons liggen’.

Kindjes hebben die behoefte vaak nodig. Het is zo fijn om relatief makkelijk aan die behoefte te voldoen.

Ah, er begint een jongetje wat te draaien, tijd voor een knuffel. Slaap lekker <3

DIY mmmchoc lippenbalsem

Eerder gaf ik al het recept voor DIY romige body butter, dit keer maak ik lippenbalsem.

I love chocola. Deze lippenbalsem ruikt enigzins naar chocola. Dus hou je daar niet van dan ben je knotsgek: niet maken!

Het is wederom weer supersimpel. En ook hier gaan we weer aan de slag met au bain marie (au bain wattes? Klik dan even op de link bovenaan).

Recept voor mmmchoc lippenbalsem
Voor een behoorlijke hoeveelheid lippenbalsem (om uit te delen aan je overbuurvrouw, je moeder, je man. Of als je net als ik vier tassen hebt: voor jezelf) neem je het onderstaande recept. Wil je minder, naja.. dan halveer je de boel.

Men neme:
35 gram amandelolie
7 gram bijenwas
7 gram cacaoboter

Smelt de was en de boter au bain marie, haal de kom van je warmtebron en voeg daarna al roerend de amandelolie toe.

Zolang het nog vloeibaar is, doe het in een schoon klein potje (bij de xenos hebben ze glazen mini jampotjes. Je kent ze wel. Die zijn goed te steriliseren). Het wordt namelijk vrij hard.

Is de balsem gestold maar wil je ‘m zachter of juist harder? Dat kan prima: wederom au bain marie verwarmen en wat bijenwas toevoegen om het geheel harder te maken of wat amandelolie om wat zachtere balsem te krijgen.