De allerlekkerste choco-banaanmuffins

chocobanaanmuffins
..om je vingers bij op te eten. En dat vinden er meer, aangezien ik werd gevraagd om dit recept weer snel te plaatsen. U vraagt, wij draaien.

First of all: deze zijn gevaarlijk. Maar dan echt. Het is mij al zó vaak gebeurd dat ik 12 muffins had (lekker voorraadje) en dat het ineens echt heel erg logisch leek om er vier, of vijf, als lunch te eten. En ook nog één als tussendoortje. Dus.

Ingrediënten deel 1
3 rijpe bananen
3 el kokosolie
1/4 cup honing of maple syrup
2 eieren
1 tl vanille extract

Dit mash je lekker door elkaar, ik gebruik een staafmxer, keukenmachine of handmixer werkt ook.

Ingrediënten deel 2
1 cup amandelmeel
1/4 cup kokosmeel
1/3 cup cacao
1 tl baking soda
1 tl wijnsteenbakpoeder
Evt voor de echte zoetekauw: chocolade(druppels).

Oven voorverwarmen op max 175 graden celcius. Voeg de droge ingrediënten toe aan de natte ingrediënten, goed roeren (met een lepel is prima). Verdelen over muffinvormpjes (ongeveer 10-12), vervolgens in het midden van de oven een minuut of 15-18 bakken. Die satéprikker kun je achterwege laten, want ze horen plakkerig.

Eet smakelijk !

Havermoutpap appeltaartstijl

Mijn favoriete ontbijtje. Het is warm, het vult goed en is zó lekker.
Het fijne aan dit recept vind ik dat het zo makkelijk is, de verhoudingen komen niet zo nauw. Maar globaal gezien kun je aanhouden voor één persoon (en een meesnoepende peuter):

Half kopje*
Het dubbele aan water**
1 grote appel (of twee kleine)
1 el chiazaad
1 el honing
1 el kokosolie
1/4 tl kaneel of meer
Snuf zout
Evt: rozijntjes, moerbeien etc.

* Die kinderbekers van de IKEA bijvoorbeeld, een koffiekopje, of een gram of 45-50 havermout.
**of melk, of rijst- of amandelmelk. Let er wel op dat rijstmelk een vrij hoog percentage koolhydraten bevat, dus samen met je havermout kan dat nog stééds voor een piek in je bloedsuikerspiegel zorgen. Voeg dan nog wat extra vet toe bijvoorbeeld.

Bereiden:
Zet een pannetje op het vuur, gooi al je ingrediënten in dat pannetje, zo nu en dan roeren, afhankelijk van je havermourt duurt het een minuut of 5 a 10. Wordt het een lekker smeuïg geheel? Dan is het klaar  🙂 eet smakelijk!!

Poging 2

Ja, je ziet het goed. Ik ben niet meer gehackt, niet meer onbereikbaar en er is zelfs een deel van mijn blogberichten gered uit de krochten van het internet (hierbij eeuwige dank aan M). En dat betekent:

Poging 2 voor Ongeraffineerd.nl !

Veel leesplezier, lieve kijkbuiskindertjes. En mocht je nog een verzoekreceptje hebben dat niet meer te vinden is, dan hoor ik dat graag.

28/7

De dag dat je oudste kind geboren wordt, begint het. De onophoudelijke stroom van liefde, zorgen en verzorgen. Of je nou werkt of thuis bent, je bent áltijd mama. Eigenlijk begint het al eerder, tijdens je zwangerschap. Je lijf draagt, verzorgt, groeit een kind.

Dat is denk ik de grootste verandering van vrouw naar moeder. Je zorgt niet alleen meer voor jezelf, maar je zorgt éérst voor een ander en dán pas voor jezelf. Want jaja, ik weet het. Met die maskers en dat vliegtuig. Maar ik ken vooral moeders die hun bloedjes eerst dat masker op zouden zetten, dan checken of hun man ‘m op heeft, rondkijken of er nog een kind maskerloos is en dan -oh kak!- zelf nog ergens in de diepten van hun tas op zoek gaan naar een masker (die natuurlijk boven je hoofd bungelt, maar beroepsdeformatie he).

Je bent als moeder altijd aan het reageren. Op huilen, op honger, op verdriet, op blijheid. Overdag. En ‘s nachts. Het gaat maar door, het stopt niet. En al hoef je niet altijd te reageren, je lichaam en hoofd zijn altijd in waakstand. Dat vraagt van je. Dat vergt van je.

Tel daarbij op de maatschappij waarin we leven, die zo hard gaat, maar doorgaat, dag én nacht. En waar je ook vooral aan het reageren bent. Op whatsapp, op social media, telefoontjes, email en old school sms. Op die waakstand is ons lijf en hoofd helemaal niet gebouwd. We draaien overuren, zelfs zonder werk.

Moeders (en vaders, maar die hebben een andere blauwdruk, sorry papa’s), hoe houden we dat vol? Probeer eens echt héél bewust soms even niét te reageren op dat waarop je niet hóeft te reageren. Sta stil. Ga zitten. Haal adem. Doe even niks. Dat is fijn, en zo ontzettend nódig.
Laad jezelf even op, door niks te doen. Of door iets te doen waarbij je alleen maar hoeft te ‘zijn’.

Je hebt dat nodig. Je lichaam heeft dat nodig. Je hoofd vindt het ook wel eens fijn om niet honderd dingen tegelijk te moeten overdenken. En je kind vindt dat ook wel handig, een moeder die voorleeft dat stil staan geen achteruitgang is.

Appel-wortel muffins

Heerlijk voedzaam, ideaal als ontbijt of lunch.

Men neme:
2 bananen
2 eieren
Een scheutje (rijst/amandel)melk
Een lik kokosolie

Dat mash je met de staafmixer tot een lekker papje.

Daaraan voeg je toe:
1 cup havermeel (evt voor wat grover deels havermout)
3/4 cup boekweitmeel
1/2 cup amandelmeel
1/4 cup zoet (kokosbloesemsuiker of honing)
Snuf kaneel
Snuf Keltisch zeezout
1/2 el (wijnsteen)bakpoeder
2 grote el gebroken lijnzaad
2 grote el chiazaad

1 geraspte appel
1/2 winterpeen geraapt
Handje rozijnen.

Alles door elkaar mengen (ik doe dat gewoon met een lepel) en 20 minuten op 175 graden, of tot ze goudbruin en gaar zijn.

Eet smakelijk!

Avocado dip/spread

Geïnspireerd door mijn Foodie-vriendinnetje (groot fan van Edible Perspective, waar de inspiratie voor het recept vandaan komt), maakte ik deze mega lekkere avocado dip/spread.

Ontzettend lekker met rauwkost, ook hélemaal geen straf op een cracker of rijstwafel. Mijn jongens vinden dit heerlijk! Boordevol goede vetten en vitaminen, snel te maken én lekkerrr. Wat wil een mens nog meer? Nou.. een dip die niét bruin wordt als ‘ie een paar uurtjes in mn tas zit. Er zit al citroen in en ook de avocado pit erin bewaren deed niet zo bijster veel. Geen ramp, maar het oog wil ook wat. Iemand nog een briljant idee?

Het recept:
1 avocado
Een hand (of een halve cup) zonnebloempitten
Wat blaadjes verse basilicum
Zout en peper
1/4 uitgeknepen citroen

Optioneel:
Wat blaadjes verse spinazie en wat cashewnoten, of kikkererwten

Alles samen in een keukenmachine redelijk fijn malen, of grover als je dat lekker vindt.

Dippen met komkommer, paprika of wortel. Óf op een cracker dus. Eet smakelijk!

Vrouwenkracht

Heel lang dacht ik ‘wij vrouwen zijn ervoor gemaakt’. Maar voelen deed ik het niet. Zo gewend was ik geraakt aan het niet luisteren naar mijn lijf, maar naar wat ánderen over mijn lijf te zeggen hadden. Over mijn gedachten, mijn emoties zelfs.

De geboorte van onze oudste. Het overkwam me, het gebeurde. Beslissingen die mijn lijf aangingen, werden buiten mij om gemaakt. Ik volgde, ik moest wel. Het contact met het kindje in mijn buik had ik niet meer. Het was alsof ik overspoeld werd en zelf de grip niet meer had. Ik werd getoucheerd, bijgestimuleerd, verdoofd. Want dat was nodig. Vond men. Geloofde ik. Uiteindelijk, na 25 uur en anderhalf uur persen zonder persweeen werd het tóch een keizersnede. Want mijn lijf faalde, zo voelde het. Idem dito met de borstvoeding, het was alsof we elkaar tegenwerkten, en vooral anderen wisten ‘dat dit niet was hoe het moest zijn, dus stop er toch mee.’ Dus stopte ik. En verloor weer een beetje vertrouwen in mijn lijf, mijn kunnen.

Twee jaar later volgde de zwangerschap van onze jongste. En wat een verschil was dat. Langzaam durfde ik meer op mijzelf te vertrouwen, op mijn lijf, op het kindje dat groeide. We werden een team, hij en ik. ‘Dit keer doe ik het zelf!’ zei ik tegen mijn vriend. Die vond dat nogal wat. Maar ‘wij vrouwen zijn ervoor gemaakt’, nu dacht ik het niet alleen, ik voelde het ook. Ik wist: dit kan ik. Hypnobirthing (nog onbekend bij mijn verloskundigen) bracht mij het vertrouwen in mijn lijf. Maar vooral ook dat ik mezelf toestond mijn intuïtie te volgen.

Met wat consessies (zoals bevallen in het ziekenhuis), maar wél met een stevig geboorteplan en een flinke dosis intuïtievolgende eigenwijsheid gingen wij met vertrouwen die prachtige gebeurtenis tegemoet. Want dát is het. Het is niet eng, het is niet gevaarlijk. Het is de geboorte van een leven. Dat wilde ik met rust en heel veel liefde op de wereld zetten. Niet met stress en onzekerheid.

En dat is gelukt. Ik heb het zelf gedaan. En wat een oerkracht kwam daar los. Het was intens, het was heftig, maar wat voelde ik mij sterk. Ik kon dit, niet vanuit mijn hoofd, maar met mijn lijf. En ik kon het niet alleen, ik deed het ook. Zonder wat voor verdoving of bijstimulatie dan ook. Ik vertrouwde erop dat mijn lijf wist wat het moest doen. En ik volgde. Ik moest wel. Het contact met mijn kindje bleef al die tijd. Het was alsof ik overspoeld werd maar nog volledige grip had. Ik durfde het los te laten omdat ik dat wilde.

En twee jaar later durf ik wel te zeggen dat die geboorte lifechanging is geweest. Het zette mij als moeder, als vrouw, als mens in mijn kracht.

Een vrouw in haar kracht. Die kan bergen verzetten, kinderen op de wereld zetten en andere wereldwonderen laten voltrekken.

Stroom

Bij het wiegen van het water,
slaap je dicht tegen mij aan.
Ondanks de golven en de stroming,
ga je niet bij mij vandaan.

Want ik kus je en ik draag je,
bij mij, hier in mijn hart.
Maar niet alleen van binnen,
jij hoort bij me dag en nacht.

Oh klein ventje, lieve jongen,
blijf een kind je leven lang.
Blijf verbaasd en onverschrokken,
zo lief, zo teer en wees niet bang.

Golven ga je over,
met de stroming ga je mee.
Voel het water door je vingers,
proef het zoute van de zee.

Klein lief ventje, mooie jongen,
blijf een kind je leven lang.
Verbaas, ontdek, verwonder,
ervaar en wees niet bang.

Pannenkoeken bakken!

..dat wordt smullen, smikken, smakken! Met aardbei, chocolade, jam of stroop.. ik kan wel tien of twintig van die pannenkoeken op!
(uit ‘Kikkerdril’. Allerleukste nl’se kinderfilm OOIT).

Ik heb speciaal voor B. de ingrediënten van mijn pannenkoeken gewogen.

Deze pannenkoeken zijn ‘net echt’, bakken makkelijk én ze gaan niet vervelen want neutrale smaak.

Meneer B., U heeft nodig:
– 80 gram boekweitmeel
– 80 gram havermeel
– 40 gram rijstmeel
– 3 eieren
– (rijst)melk (op gevoel, ik denk een halve liter)
– zeezout
– kaneel
– el chiazaad
– voor ‘volkoren’ kun je er gebroken lijnzaad bij doen.

Meel bij elkaar, zout en kaneel en chiazaad, eieren erbij, langzaam de melk erbij en roeren alsof je leven er vanaf hangt. Het moet een beetje de dikte van yoghurt krijgen.

Dan bakken (niet te grote pannenkoeken) in kokosolie. Eet smakelijk!

Ontbijtkoek

Er was een tijd dat ik echt los ging op ontbijtkoek. Heerlijk vond (en vind) ik dat. Uiteraard met roomboter. Maar toen we suikervrij gingen, kwamen die zes soorten geraffineerde suikers (om en nabij) die zo’n 33% van de ontbijtkoek voor hun rekening namen écht niet meer door de keuring. En toen de gluten werden verbannen, was ik echt lost.

Want… ik vind *het idee van* ontbijtkoek ZO heerlijk.

Het heeft dus heel lang op mijn to do list gestaan om gezonde(re) ontbijtkoek te maken. En het is gelukt!

Nodig:
350 ml rijst- of amandelmelk
125 gram rijstbloem
125 gram havermeel
150 gram boekweitmeel
4 tl wijnsteenbakpoeder
2 el speculaaskruiden (of voor meer ouwewijvenkoek: koekkruiden met anijs)
70 gram kokosbloesemsuiker
75 gram honing of dadelstroop (zoeter of minder zoet mag uiteraard ook)

Zoals je wellicht merkt mix ik vaker de drie soorten meel. Ik vind ze gemixt namelijk super fijn en neutraal van smaak, het staat je natuurlijk vrij om zelf aan de verhouding te sleutelen.
Mix alles goed door elkaar, doe het in een rechthoekige cakevorm (ingevet of met een bakpapiertje erin ). Bak het 50 minuten in een voorverwarmde oven op 175 graden. Het is klaar als een saté prikker er grotendeels schoon uitkomt (het is natuurlijk wel wat kleverig, zoals dat hóórt).

Heerlijk met roomboter of gewoon zo. Hier was de koek beide keren binnen 24 uur op (letterlijk dan he). Ik geef mn kinders er maar de schuld van. Ps. Dit is echt wel een koek hoor. Ik vind nog steeds, met oog op de hoeveelheid suiker die erin gaat (hoewel beter voor je lijf), dat dit wel echt een ‘zoete koek’ recept is. Dat ‘ontbijt’ is dus wellicht beter en voedzamer in te vullen. Bijvoorbeeld met mijn heerlijke havermoutpap appeltaartstyle of een goede muffin.