begin juni 2017

Vissen
6 juni – Luuk wil heel graag leren vissen. Hij kreeg van papa een oude hengel en hengelt nu al een paar dagen alles omhoog, midden in de kamer. Erg leuk, maar natuurlijk niet helemaal de bedoeling van vissen. En ook niet erg effectief. Aangezien het veel regent (en mama zich no way waagt aan het echte viswerk -dat glibbert! Dat spartelt!-), verdiepen we ons op het droge in wat vissen zijn en hoe dat nou allemaal werkt. We bekijken de anatomie, tekenen een vis (of doen we poging daartoe) en Mika schrijft van elk gedeelte op wat het is: kieuw, bek, vin, staart, oog. Mika kleurt daarna de vis in, in alle kleuren van de regenboog!

We doen vervolgens een experiment met behulp van water, koffie en een koffiefilter om te kijken hoe kieuwen nou eigenlijk werken. Leuk plan. Maar het wordt vooral een kliederboel ;). Gelukkig is er op schooltv genoeg te vinden over de werking van kieuwen. We kijken ook een filmpje van De Buitenplaats over vissen (buitenplaats is tip van de dag, mocht je alle klokhuizen wel gezien hebben :)) 

8 juni – We bekijken verschillende zoetwatervissen in de kinderencyclopedie, wist je dat je aan de bouw van een vis kunt zien of hij wel of niet op de bodem zwemt? Mika leest zelfstandig de namen van de vissen. We lezen ook een stukje in een boek over leren vissen van de bieb. Luuk kan niet wachten tot hij gaat vissen met papa 🙂

Cijfers en letters
Mika is druk bezig met hoofdrekenen. In tientallen en honderdtallen gaat hem al makkelijk af. Hij heeft zelfstandig een mooie manier gevonden om te rekenen. Erg leuk om die ontwikkeling te zien (En dat het dus verschilt van mijn manier). Verder doen we ontelbaar (pun intended) potjes Skip bo, ook de buurtkindjes doen graag mee. En uiteraard: Uno blijft hier een favoriet.
Het lezen van Mika begint nu vormen aan te nemen, van alleen letters gaat hij nu ook woorden makkelijk lezen en herkennen.

Luuk legt zijn eerste letters op het ‘Ik leer lezen’ plankje. Hij wil vooral graag fiets schrijven, want hij houdt erg van fietsen op het moment. Apetrots dat hij zelf op zijn fietsje kan (zonder zijwielen).

Bij het boodschappen doen, gaan ze samen op zoek naar de producten. Mika leest of hij het goede heeft gepakt, en als ze het niet kunnen vinden dan vragen ze het aan iemand die in de buurt staat. Blijkbaar doen ze daarbij iets goeds, want na afloop van het boodschappen doen, gaan ze met een mega stapel gekregen ruimtekaartjes naar buiten 🙂

Elektra

Op donderdag bouwen ze zelfstandig, met behulp van de Elektra set van Heutink, een ventilator. Die ze, uiteraard, een beetje opvoeren met behulp van extra batterijen.

Anatomie
We hebben een prachtig boek van de bieb geleend: Anatomie van Helene Druvert. Aanrader! We lezen over en kijken naar de spijsvertering, de longen en de zenuwen.

Natuur
Bij oma vonden ze een bij, in het boek ‘Alle kinderen naar buiten’ hebben ze samen opgezocht wat voor bij het was. Het bleek een boomhommel te zijn 😉 We hebben gelezen over hommels en alle soorten bekeken en vergeleken.

Ruimte
Ook hier is de ruimtekaartjesgekte toegeslagen, de jongens verzamelen druk alle kaartjes en plakken in. Mika kan alle planeetnamen lezen. Vooral het feit dat astronauten in een soort stofzuigerslang moeten plassen maakt indruk op Mika. Hij is nu heel benieuwd hoe ze poepen.

Bos vol modder

Met een groep thuisonderwijzers spreken we regelmatig af in de buurt. Vaak in het bos voor een wandeling, of een andere plek waar de kinderen lekker vies kunnen worden en kunnen ontdekken. Vandaag is vooral dat vies worden goed gelukt 😉

Met een stuk of vijftien kinderen waren we in het Speelbos in Heerhugowaard. Voorgaande weken was het daar nog heerlijk droog en werd er vooral volop hutten gebouwd.

Vandaag werd er heksenmoddersoep gebrouwen, gegleden door de modder, heel veel vieze handen afgeveegd aan moeders, geglibberd over het kruipdoorsluipdoor pad, werd er tijdens het wandelen tussen de jongens heel veel dino-kennis uitgewisseld en op het laatst werd er met héle grote takken héél veel kroos uit de sloot gehaald.

Moegespeeld en heel erg vies ging iedereen huiswaarts.

Donderdag staat er zwemmen op het programma, en binnenkort gaan we pompoenen uithollen en lampionnen maken. Het wordt weer herfst! Tijd voor warmte, gezelligheid en regenproof activiteiten.

Boekenplank

Hier gelezen en als (erg) leuk bestempeld!

Prentenboeken en andere korte verhalen

Is dat alles? van Jan Paul Schutten en Kees de Boer
Wij houden van sterke verhalen. We vertellen elkaar de mooiste verhalen, zoals over mijn verleden als astronaut en stephs fietsavonturen. En wisten jullie dat Mik uitvinder is? Luuk zwemt graag in de winter in zee, met zwembroek hoor. Héél snel.
Dit boek is geweldig als je kind graag van broodje Aap houdt. En anders lees je t lekker zelf.

Over een kleine mol die wil weten wíe er op zijn kop gepoept heeft – 
Peuters en poep. Need I say more? (Ik ken hem letter voor letter uit mijn hoofd).

De gele ballon – Charlotte Dematons
Wát een mooi boek, zo gedetailleerd, zoveel grapjes, en uren, dagen, maanden kijkplezier! Ongelooflijke aanrader.

Sinterklaas – Charlotte Dematons
Dit jaar hebben wij hem slechts vanaf september tot maart gelezen. Vorig jaar gingen we door tot de zomer. Ook hier weer: fantastisch boek. Een sinterklaasboek waar ik blij van word. Ook deze hebben we in twee varianten, in groot kartonnen boek en gewoon gebonden boek (die werd letteerlijk stuk gelezen).Vol fantasie, grapjes (check die Pieten Haute couture!), details, mooi verhaal en dubbele boodschappen. Update juli: hij is alweer gelezen hoor.

Monkie – Dieter Schubert
Dit is jeugdsentiment voor mij. En het blijft een prachtig prentenboek.

De Gruffalo

Fantastisch variant op wie niet sterk is moet slim zijn. Ook het luisterboek, voorgelezen door Lies Visschedijk is een enorme aanrader

Het kind van de gruffalo

Leuk vervolg op nummer één

Voorleesboeken
Sjakie en de Chocoladefabriek – Roald Dahl
Als ik een Opa mocht uitkiezen dan werd het Roald Dahl. Wat een heerlijke fantasie heeft die man. En ook dit boek behoeft eigenlijk geen uitleg. Lees en geniet!

Daantje de wereldkampioen – Roald Dahl. Het Ultieme PapaZoon voorleesboek

De Gorgels van Jochem Meijer

Wij hebben er enorm van genoten, van de fantasie tot de details. Ook het luisterboek is fantastisch.

 

–deze lijst wordt steeds aangevuld–

Kleine denker



Ik wil je in mijn armen houden
Je beschermen met mijn hart
Want de wereld is ongrijpbaar
Want de wereld is verward

Kleine denker met je vragen
Klein mens vol onzekerheid
Je zoekt bevestiging, die ik niet kan geven
Over leven, over tijd

Hoelang leef je, wanneer sterf je?
Hoelang blijf jij nog bestaan?
Waarom sterven mensen aan het einde
en sommige vooraan?

Kleine denker met je vragen
Klein mens vol onzekerheid
Je zoekt bevestiging, die ik niet kan geven
Over leven, over tijd

Hoelang blijft de aarde draaien?
Blijft de oorlog heel ver weg?
Word je honderdenéén jaren?
Wat een boel gedachten zeg..

Kleine denker met je vragen
Klein mens vol onzekerheid
De bevestiging die ik kan geven
Is mijn liefde, voor altijd

Havermout bosvruchtentaart voor de lunch

Soms heb ik een recept waarbij ik altijd maar wat doe en nooit precies weet hoeveel het is, wat ik er in doe etc. En dan is het resultaat zo lekker dat ik baal dat ik dat niet opgeschreven heb om het te kunnen delen. Dit is één van die recepten. Nu heb ik voor het eerst (bij benadering, want zo precies ben ik niet), bijgehouden wát er in gaat. Over 20 minuten weet ik of het gelukt is 🙂

Men neme
2 bananen
2 eieren
1/4 cup honing (of minder)
3/4 cup Griekse yoghurt
Pureren met staafmixer of mixer tot een glad geheel.

2 cups havermout
1/4 cup kokosmeel
1 tl bakpoeder
1 tl kaneel
Snufje zout
Even door elkaar heen mengen met een lepel.

Voeg daaraan toe twee grote handen fruit, bijvoorbeeld bevroren zomerfruit van de ah, of aardbeien, bosbessen of frambozen. Desnoods doe je appel, wortel, wat kokos en rozijnen. Ook heerlijk 😉

Daarna gaat hij in een bakvorm (24 cm) voor 20-25 minuten op 175 graden.
image

Dit is echt één van mijn favoriete lunchgerechten van het moment. En niet doorvertellen, maar t allerlekkerst is ie een dag later met slagroom en plakjes banaan.

Huis, tuin en keuken zweven

Ben je klaar voor een beetje huis, tuin en keuken zweven? Komt ie!

Alles is liefde
Jaaa, die film is fantastisch, en rond Sinterklaas wil ik ook een Vale-Piet in bed. Maar de rest van het jaar geldt ook: Alles is liefde. En alles ben ik en jij, en wie dan ook.

Ik geloof dat als situaties en mensen op mijn pad komen én iets met mij doen, dat mij dat helpt om te reflecteren, te ontwikkelen. En om mij keer op keer liefde tye laten ervaren. Ik geloof niet in lotsbestemming of in ‘je hebt áltijd een keuze’. Ik denk wel dat wat een situatie met mij doet, emotioneel en soms zelfs fysiek, het effect is van míjn bagage, mijn leven. Een situatie of emotie die je uit de bocht laat vliegen, staat vaak niet op zich, het is een som van meerdere delen.

Emotie als boodschapper
Ik vind emoties prachtig. En toch word ik er met enige regelmaat door onderuit geschoffeld. Ze zijn zó intens. Mijn ‘negatieve emoties’ als angst, woede, boosheid, paniek. En toch kan ik ze steeds meer verwelkomen als een welkome boodschap, een goede ervaring. Er is iets, een ervaring of een gedachte waar ik nog iets mee moet. Iets wat ik nog als ‘niet goed’ bestempel, waar ik in tegen weerstand kom.

Aan mij dus om daar iets mee te gaan doen. Of niet. Dat mag ook, dan komt het vanzelf opnieuw voorbij en mag ik daar weer een keuze in maken. Meestal is het voor mij genoeg om te herleiden welke emotie er voor mij achter zit, en waar die vandaan komt. The thing is: je kunt het verleden niet veranderen. Ik kan alleen maar proberen om mijzelf zoveel liefde te geven, dat ik die situatie los kan laten.

Alledaags praktijkvoorbeeldje 🙂
Situatie schets: mijn zoon wil iets niét en ik wil dat wel. Schoenen en jas aan en en gáán bijvoorbeeld. En eigenlijk ook gewoon nu. Omdat ik het zeg. Want..
A. Ik heb afgesproken (oh lord. Tijdsdruk)
B. Ik voel me tekort gedaan want ik doe aalleees en nu werken ze niet mee!
C. Ik vraag het honderd keer, ben geen langspeelplaat, geen uithangbord en óók geen lakei. Mijn geduld is OP.

Hij:
A. Heeft geen zin, ziet de noodzaak niet
B. Moet echt even dit lego project afbouwen
C. Kijkt de rescue bots en hóórt me niet eens. En ineens is die moeder (zie A) zwaar geïrriteerd en ohjoy, nu staat ze ook nog met een kwaaie kop te zeggen wat je NU moet doen.

En wat gebeurt er dan: juist. Wij raken onze verbinding kwijt, komen tegenover elkaar te staan, willen allebei controle en hoppata: battle for middle earth was er niks bij.

Puur of geconditioneerd?
Maar als ik dan heel eerlijk ben.. dan zijn zijn redenen veel puurder dan die van mij. Zonder daarbij goed of fout te willen bestempelen. Hij is in het nu, is druk met lego, met bovenop z’n broertje zitten, loopt naar de gang om zn schoenen te pakken maar ziet een ballon die hij écht even tien keer moet opblazen, hij ‘gehoorzaamt’ niet omdat hij andere dingen te doen heeft, zonder doel.

Maar ik, ik heb afgesproken. Dus ik heb me aan een afspraak te houden, vind ik. En ik voel me soms echt een sloof, vind dat ik niet op waarde geschat word, alsof ik het niet waard  ben om naar te luisteren, ik heb een doel en wil daar zo snel mogelijk naar toe. En iedereen moet meewerken anders raak ik in paniek.

Maar, joeee! Laten we eerlijk zijn. De situatie is: ‘mijn kind heeft nog geen schoenen en jas aan, en ik wil weg. Punt’.
Niks respectloos aan, geen sloof, waardeloos, of met welke gedachte ik mijzelf ook neersabel. Al die gedachten erbij komen niet uit het nu, en ook niet bij mijn kind vandaan. Het zijn mijn oordelen, mijn gedachten, mijn onopgeruimde shit. Dus het IS helemaal niet wáár. Het zijn mijn gedachten die me in de weg zitten. Niet mijn kinderen. Meestal dan 😉

Ja leuk, die ratio. MAAR.
De emotie -paniek- is er echter al voor ik me dat kan bedenken. Vooral op dagen dat ik moe ben, mijn gedachten weer eens overuren draaien en mijn hoofd niet stopt en mijn lijf het niet bijbeent, ben ik daar vatbaar voor. Op dagen dat ik kipfit ben, speelt het helemaal geen rol. In exact dezelfde situatie, dat alleen geeft al te denken.

Maar goed, die emotie is er, dus die gaat even sky high en dan -dat is het leuke van emoties- gaat het ook weer weg. Pas daarna zie ik meestal van een afstandje dat mijn gedachten, mijn oude boosheid en onvrede, het NU in de weg staan: de verbinding met mijn kind. En dat de enige manier om tot samenwerken te komen, verbinding is. Dat dwing je niet af, dat ontstaat vanuit liefde. Want diegene die je liefhebt, daar wil je mee samen zijn. Niet omdat het moet, maar omdat het kan en je dat wilt.

En zo kom je weer bij liefde. En dat is het mooie: Liefde is oneindig, het raakt nooit op. En als er genoeg is om heel veel van jezelf te houden en heel veel van anderen te houden, weet je dat die liefde altijd aanwezig is. Dan durf je die verbinding met anderen aan te gaan, en met jezelf.

Liefde is als een pleister op alle wonden: dat heelt. Dat brengt je dichter bij je zelf en bij anderen. Weg van je patronen, je genadeloze gedachten.

Let love rule.

 
image

Chocolade Chip muffins

Als ik elke dag zou kunnen ontbijten met chocoladetaart, zou ik dat doen.
Want oh my, I LOVE CHOCOLATE!

image

Deze muffins toppen echt alle healthy chocolate chip koekjes/muffin’s/watdanook die ik ooit heb gemaakt. Zó lekker, glutenvrij én zoet. Om heel eerlijk te zijn, zijn de chocolate chips die ik gebruik niet he-le-maal suikervrij, maar dat kun je zelf natuurlijk wel doen. Ik kies voor deze omdat ze zó lekker zijn. En in m’n budget passen.

2 + 1/4 cups havermout, gemalen in keukenmachine
1/2 cup chocolade chips
1 tl baking soda
1 tl bakpoeder
1/2 el kaneel
1 tl vanille extract
1/2 tl zout
snuf gemberpoeder

1/4 cup kokosbloesemsuiker
1/4 cup honing
2 eieren
1/3 cup kokosolie (gesmolten)
1 cup (homemade) appelmoes (4 middelgrote appels)
1/2 cup melk (koemelk of plantaardig)

Het recept is  goed voor een stuk of 15 muffins. Verwarm de oven voor op 200 graden celcius.
image

Begin met de appelmoes, mocht je ongezoette appelmoes hebben: handig! Zo niet;  schil vier middelgrote appels en snij in kleine stukjes. In een pannetje op het vuur, héél klein beetje water erbij, deksel erop. Nu hoeven de appeltjes maar minuut of vijf te koken, ze worden vrij snel zacht. Let op dat het niet aanbakt! Eventueel een klein beetje water erbij. Pureren kan met een stamppotstamper of met een staafmixer. Ik gooi bij de hete appelmoes gelijk de kokosolie, scheelt weer een handeling.

Voeg vervolgens alle ingrediënten uit rij twee bij elkaar. Meng de ingrediënten uit de eerste rij in een andere kom ook bij elkaar. Voeg nu het vloeibare prutje (sorry :D) aan de droge ingredienten toe.
image

Het blijft een vrij vloeibaar geheel. Komt goed! Mocht het echt heel vloeibaar zijn, dan kun je eventueel 1/4 cup boekweitmeel toevoegen. Doe de mix in muffinvormpjes, in het midden van de oven bakken voor 15 minuten op 200 graden bakken.

Eet smakelijk!
image

Project: Vliegtuig

‘Kunnen jullie een papieren vliegtuigje vouwen?’ luidde de vraag van Mika. Ha, natuurlijk. Dus zowel man als ik vouwden een vliegtuig en wat bleek tot onze verbazing: we vouwden allebei echt compleet anders. De jongens klommen op tafel en een vliegtuigrace was geboren. Na een aantal vliegtuigjes gevouwen te hebben en een verzoeknummer voor een helicopter van Luuk (‘euh….’), vonden we bij de bibliotheek echt een goed boek.

De man werd, gesteund door de jongens, aan het werk gezet. Steph heeft een vliegtuig of veertig gevouwen, van de ‘stier’ tot ‘pijlstaartrog’ en de ‘arend’.
img-20160116-wa0002.jpg

Onze testpiloten namen vervolgens de testvluchten voor hun rekening. Elk vliegtuig werd beoordeeld op hoever hij kwam, vliegeigenschappen ed. Ze namen hun taak uiterst serieus 🙂

Natuurlijk moest er vervolgens onderzocht worden waarom het ene vliegtuig wel goed vliegt, waarom de vleugels zo verschillen ed.

Nu zijn wij groot fan van het Klokhuis. Ze brengen vrij ingewikkelde onderwerpen, op een hele laagdrempelinge manier zonder dat  het idee hebt dat je als klein kind wordt behandeld. Én die kleine kinderen pikken gewoon op wat voor hun op dat moment behapbaar is. De jongste vindt vooral Varkentje Rund erg leuk, de oudste steekt ook daadwerkelijk van alles op. En ook dit keer lieten ze ons niet in de steek. Er zitten weer prachtige afleveringen tussen! Klik voor afleveringen over vliegtuigen.

Toevallig kwamen we op tv een aflevering van Klaas kan Alles tegen, waarin hij een duel aangaat met ‘The paper airplaine guy’. Erg leuk! En voor Mika de aanleiding om met een kartonnen bord in de rondte te gaan wapperen.

Een bezoek aan hét museum over vliegtuigen kon vervolgens natuurlijk niet ontbreken. Op naar het Aviodrome in Lelystad dus! En wat is dát een leuk museum! Overal waar je kijkt staan en hangen vliegtuigen. Je wordt meegenomen naar het eerste gemotoriseerde vliegtuig, maakt een ritje in een luchtballon, neemt een kijkje in een Dakota. Er is véél te zien en nog meer te doen.
20160210_115643.jpg

Ook voor kleine kinders die even willen draken zijn er genoeg plekken waar ze kunnen klauteren en klimmen. Een bezoekje aan de film ‘I can fly’ was ook leuk (vooral vanwege het leedvermaak om ondergetekende, aangezien ik de 4d ervaring ‘water’ vooral voor m’n kiezen kreeg). De heren deden mee aan een quiz door het museum heen, aan het einde kregen ze daarmee hun ‘Pilotendiploma’.
image

 

De jongens hebben een heleboel dingen gezien, gevraagd, geleerd en gedaan. Maar vooral hebben we een heerlijke dag gehad.

 

Ook thuis zijn we -een week later- nog niet van de hele vliegtuigmanie af. Het papier is niet aan te slepen want er wordt nog druk gewerkt aan het ultieme papieren vliegtuigje ontwerp.